Dorzecze Regi – siedliska przyrodnicze 3260 “Nizinne i podgórskie rzeki ze zbiorowiskami włosieniczników”.

Odcinkowa renaturyzacja koryta rzeki Gardominki
2017-06-09
Drabinka
Przygotowania do sezonu ochronnego troci wędrownej i łososia 2017
2017-07-16

Dorzecze Regi – siedliska przyrodnicze 3260 “Nizinne i podgórskie rzeki ze zbiorowiskami włosieniczników”.

Pod nazwą siedliska przyrodniczego 3260 kryje się grupa roślin, krasnorostów które często widzimy nad rzekami w Dorzeczu Regi. Są nimi:

– Rzęśl (Callitriche L),

– Potocznik wąskolistny (Berula Erecta ),

– Rukiew wodna (Nasturtium officinale ),

– Grążel żółty (Nuphar lutea),

– Mech zdrojek (Fontinalis antipyretica),

– Łączeń baldaszkowy (Butomus umbellatus)

– Hildenbrandia rzeczna (Hildenbrandia rivularis).

Powyższe gatunki zwykle towarzyszą zbiorowiskom włosieniczników, których inna nazwa to jaskry wodne (Ranunculus fluvitalis). Ich obecność i rola w ciekach wodnych jest nieoceniona ponieważ rośliny te są zimozielone. W okresie zimowym i podczas pokrycia rzek lodem warkocze redukują się lecz nie całkowicie. Sprawia to, że szereg organizmów wodnych np. larwy owadów mają zapewniony “wiecznie zielony” pokarm, co sprzyja rozwojowi ich populacji przyspieszając również czas ich rojenia. Warkocze i kępy włosieniczników urozmaicają strukturę dna wypłukując drobne frakcje organiczne i mineralne, a pozostały “odkurzony” żwir i kamienie stają się potencjalnym miejscem rozrodu ryb łososiowatych, minogów itp.

Wylęg ryb łososiowatych znajduje w zbiorowiskach włosieniczników bazę pokarmową oraz doskonałe schronienie przed drapieżnikami. Dodatkowa usługą świadczoną przez zbiorowiska włosieniczników jest produkcja tlenu i zacienienie koryta rzeki przed nadmiernym nagrzewaniem się wody w okresie letnim. Jest to niezwykle istotne dla przeżycia narybku ryb łososiowatych, który jest bardzo wrażliwy na zbyt wysokie temperatury jak i na niski poziom tlenu w wodzie. Płaty włosieniczników wpływają również pozytywnie na zwiększenie retencji naturalnej przez zwiększenie retencji w korycie rzeki. Dzięki podniesionemu poziomowi wody w korycie rzeki następuje spowolnienie odpływu wód i ich retencja w tzw. “ekosystemach od wód zależnych” tj. w obrębie terenów podmokłych w zlewni danego cieku.

Z roku na rok obserwujemy rozwój jaskrów wodnych w dopływach i w samej rzece Redze. Z pewnością wpłynie to pozytywnie na jakość wód, na narybek troci wędrownej, pstrąga potokowego, lipienia oraz na ich bazę pokarmową.

Więcej informacji dot. siedliska przyrodniczego:

 

http://www.gios.gov.pl/siedliska/pdf/przewodnik_metodyczny_3260.pdf

Udostępnij na: